Wanneer gaan jullie nu echt?
428
post-template-default,single,single-post,postid-428,single-format-gallery,bridge-core-1.0.5,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-18.1,qode-theme-atlanticmiles,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.2,vc_responsive

Wanneer gaan jullie nu echt?

TRING…TRING… we kijken enigszins verbaasd naar de dame die buitenproportioneel gebruik maakt van haar fietsbel om kenbaar te maken dat ze ons wil passeren. “Ja hallo, welkom in de echte wereld, ga eens aan de kant joh als je niet kan fietsen. Zo kortzichtig altijd”. De stroom aan loze kreten hebben we waarschijnlijk te danken aan de OV fietsen waarop we ons deze dagen door ‘ons eigen’ Amsterdam begeven.
Gisteren zijn we met stille trom vertrokken uit De Blocq van Kuffeler en aangekomen in de Amsterdam Marina. Na drukke maanden van voorbereiding verlieten we op 12 juni rond 11.30u Synergie’s thuishaven. Langs het Vuurtoreneiland, via de Oranje sluizen voeren we over het IJ Amsterdam binnen. Het voelt als thuiskomen. We leggen aan in de Amsterdam Marina pal voor restaurant Loetje. Een plek die eigenlijk niet voor ons bestemd is, maar omdat we een fikse regenbui over ons heen hebben gekregen en we eruit zien alsof we 150 mijl hebben gevaren in plaats van 15 mogen we blijven liggen.
De dagen in Amsterdam staan in het teken van voorbereidingen, zoals de aanvraag van een visum voor Amerika en het halen van de benodigde vaccinaties. De avonden vullen we met diners en borrels met lieve vrienden die nog even dag komen zeggen. En allemaal stellen ze de dezelfde vraag: wanneer gaan jullie nu écht? Nou… we zijn al vertrokken, maar de enige die ons vooralsnog voor toeristen heeft aangezien, is die dame op de fiets.

Geen reactie's

Geef een reactie